Na een heerlijk ontbijt - in de zon in de speeltuin, bekend terrein voor de opa's - gaan we op weg naar de start. Hoe makkelijk het op- en afbreken van de vouwwagen en de autorit over de Autoroute du Soleil ook verloopt, de vraag blijft of we niets zijn vergeten, of de fietsen het goed doen en of de benen na ruim 1.400 km nog in vorm zijn.
Nadat de Cocoon stond en we onze lunch (met rest van de heerlijke pasta van gisteravond) achter de kiezen hadden, vertrokken we van de fraaie camping in Sorrede naar de Mediterrannee. In 1 keer goed op koers, alles werkte, zelfs de gps-apparatuur.
Het was wel even wennen, weer fietsen in de korte broek bij 27C. Maar dat went snel.
Argeles-sur-Mer is ingericht op toeristen, maar niet op racefietsers, met asfalt als cobblestones.
Maar niets kon ons van het doel van vandaag afhouden: de zee zien en voelen. En zo waren we tegen 4 uur op het brede zand/kiezelstrand van Argeles. Met een zee, zo blauw!
Ons gevoel voor symboliek gaf ons aan dat de schoen en sokken uit moesten: pootje baden.
En dat moet op de plaat. Uiteraard vonden we daarvoor het mooiste meisje van het strand (met het kleinste stukje textiel) graag toe bereid.
Daarna gingen we verder langs de boulevard, langs baaien en stadjes (Coullioure, Port Vendres, Banyuls etc.). Fraaie uitzichten, maar ook drukke wegen, dus na 20 km besluiten we terug te gaan naar de camping. De eerste kilometers en hoogtemeters zitten er op, met een goed gevoel.
En dat wordt nog beter na een copieuze maaltijd a la Kappert en het positieve weerbericht a la Borkent.
Dus gaat de koers op de rit van morgen naar Prades, over de Cols de Llauro, Xtard, en de Palomere.
Biarritz is nog ver.
Meep
Geen opmerkingen:
Een reactie posten