Tussen de buien door

Vandaag onze 4e etappe, van Axat naar Tarascon-sur-Ariege.
Gisteren hebben we de route wat verlegd en ingekort op grond van het weerbericht. En we constateerden zelf gisteren al dat dat een goede keuze was.
De regen hield tegen middernacht op en vanmorgen zorgde de zon voor het drogen van het natte tentdoek zodat we (Henk en Meep) wat later vertrokken. Een kleine D-weg voerde ons langs allerlei landschappen omhoog naar een naamloze col op ca. 1.300m hoogte, die we na 33 km non-stop klimmen bereikten. Dat lijkt niet zo hoog, maar dit zou de koudste dag van de week worden en dat voelen we. Dus snel alles aan wat we in onze rugzakken hebben en verder.
Daarna bereiken we via een golvend profiel achtereenvolgens de Col de sept Frères, de Col de Marmare en de Col de Chioula. Daar zien we ons gelijk van gisteren aangetoond, we hebben uitzicht op de Pailheres, met een 'witte hoed'.
Tijd voor een bakkie, maar de streek is zo dunbevolkt dat de weinige horecagelegenheden die we zien  zijn voorzien van een bordje ' Fermee'. Dus spreken we onze bidons met koud water en meegenomen repen aan.
Vanaf de Marmare gaan we via een lange weg boven het dal van de Ariege naar Tarascon. Ergens onderweg komen we Gerard tegen, die de route vanaf de camping in omgekeerde volgorde rijdt.
Samen rijden we over een soort Toeristenweg op en af en bereiken we na bijna 100km en 1.500 hm de camping. Inmiddels is de lucht donkergrijs, en net nadat de luifel staat (en wij dus droog staan) begint de regen.
Tijd voor een warme douche, boodschappen met o.a. Pikandelippe eten koken.
Weer een fraaie dag, we liggen nog steeds op koers, maar Biarritz is nog ver.

Meep
De foto's volgen later i.v.m. een beperkte WiFi faciliteit.

Bijschrift toevoegen