22 mei 2017
TWEEHONDERD JAAR
Soms gaan wij nog even de benen strekken. Even andere spieren voelen, even samen ontspannen. Zo lopen wij in het leuke, zeer gedateerde plaatsje Seix. Een oudere mevrouw, zittend op een bankje ziet ons aankomen en spreekt ons aan. Ze vindt ons haar zo mooi, twee mannen met spierwit haar. Ze vergeet Meep niet, maar die is alleen maar grijs. Op zo'n moment realiseer ik mij onze leeftijd. Maar ach, wat is oud, we zijn vitaal, we fietsen over alle bergen die wij willen, zijn niet bang voor hoogteprofielen.
Tijdens het fietsen dwalen de gedachten wel eens af. Dat gebeurt alleen als ik aan het klimmen ben, in de afdaling is volledige concentratie vereist.
Zo bedacht ik mij, wat is dat eigenlijk, oud?
Wij hebben met onze fietsgroep jaren de gemiddelde leeftijd beneden de vijftig weten te houden. Zuiver rekenkundig klopte het niet, maar het was een fijn gegeven.
Maar hoe zit het nu? Ik ging maar eens aan het rekenen. Dat gaat op de fiets zonder calculator. Telde de jaren, de maanden en de dagen op en wat blijkt: op 29 april 2017, kort voor ons vertrek, zijn wij gezamenlijk 200 jaar oud. Meep, want daar is hij goed in, checkt op een exel bestand en het klopt. Toch bijzonder.
Onze rit voert ons vandaag over de Peyresourde en de Col d'Aspin. Henk rijdt de hele tocht, Meep en Gerard delen de afstand. Beide cols zijn ons bekend. De rust die wij ervaren, (weinig verkeer) vinden wij heerlijk. Ondertussen besluiten wij na morgen twee nachten in Argeles-Gazost te blijven. Het mooie van deze tocht is dat, hoewel de route wel is bepaald, niet vaststaat hoe we het vorm geven. Het weer, onze stemming, hebben we iets meer tijd nodig of juist niet, factoren die elke keer meegewogen worden. We besluiten een extra berg in te plannen. We blijven twee nachten in Argeles-Gazost. Wat we daar gaan doen? Morgen opening van zaken.
Gerard
Geen opmerkingen:
Een reactie posten