maandag 22 mei 2017

Een dag met superlatieven

Zondag 21 mei.
Vandaag wordt een dag vol superlatieven, maar dat hebben we nog niet direct in de gaten. Wanneer we opstaan is de lucht grijs en kil. 
Dus ontbijten we binnen, met kachel aan.
Henk heeft weer een locale bakker gevonden, wiens brood ons uitnodigt om flink te bunkeren. En Gerard en Meep zullen energie nodig hebben voor de 3 cols op het programma: Col de la Core, Portet d'Aspet en de Col de Mente.
We twijfelen nog tussen de korte en de lange broeken, wanneer de warmte plots niet meer alleen van de kachel komt: de zon verwarmt het tentdoek; de lucht trekt helemaal open.

Dus toch maar de korte broek en geen winterjack mee. Scheelt weer in de rugzakken. En zo vertrekken we om 10:30 bij 20C naar de eerste col. Een prachtig smal weggetje met een 'loper'. Een heerlijke klim om de cadans te vinden. En onderweg prachtige uitzichten op de wit besneeuwde toppen in het zuiden. 
We stoppen boven alleen voor een foto, een kilometer verder gaan we even zitten voor een natje en droogje. Want hoe zonnig het ook is, boven waait een frisse wind.
Verder zoeven we naar beneden het groene dal in. Ver beneden ons zien we de dorpjes liggen die we straks zullen passeren. Dit dal blijkt vrij levendige dorpjes te kennen en we vinden een restaurantje voor een bakkie, in de zon op het terras. Daar vallen we met de koffie wel uit de toon, want de Fransen zitten lekker te lunchen met een flesje witte wijn.
Verder over de licht dalende golvende weg, naar St. Lary aan de voet van de Portet. We voelen ons de koningen te rijk, met een heerlijk tempo bij ruim 25C.
Het begin van de 2e klim wordt niet aangekondigd, maar voelen we duidelijk in de benen. De klim is berucht, enerzijds door de hellingspectentages en door de dodelijke val van Fabio Casartelli in de Tour de France van 1994. De klim is met gemiddeld ruim 9% dus hevig, maar met 5 a 6 km relatief kort. 

Verder naar de laatste klim, na een voorzichtige afdaling langs het monument voor Casartelli. We passeren een aantal borden die aangeven dat de afdaling stukken van 17% kent, dus kan de snelheid van Fabio hier hoog zijn geweest. Voor ons reden tot extra voorzichtigheid. 
Inmiddels is de temperatuur in het dal opgelopen naar 30C en de laatste klim (8-10%) ligt vrijwel overal pal in de zon. We hadden vanmorgen beter wat zonnebrandolie kunnen smeren. 
Of het aan de klim ligt of aan de warmte of aan onze benen weten we niet, maar de souplesse is minder dan vanmorgen. Boven tijd voor een ijskoude cola op het ons van vorig jaar bekende terras. 

We hebben nog een afdaling van 10km voor de boeg en dan nog ruim 20 km naar Luchon. Henk heeft al een sms gestuurd dat hij daar een mooi plekkie heeft gevonden.
En dat is een eufemisme: een prachtige parkachtige camping met plaatsen van 150m2, waarvan wij er 2 tot onze beschikking hebben. 
Hè hè, eindelijk een (0,0) biertje en warme soep.

Onderweg kennen we weinig competitie, maar 's avonds strijden Gerard en Henk om de trofee voor de beste pannenkoeken-bakker. 
Het wordt een gelijk spel.

En we zitten tot 23:00 uur buiten, eindelijk zomer!?
En onze wangen gloeien nog na 😀  
Voor de statistieken: 94km, 2.500hm.

Biarritz is nog 400km, da's nog ver.


Meep

Geen opmerkingen:

Een reactie posten